తరచుగా ‘‘రాజకీయ ఘర్షణలు’’ అనే కోణంలో వర్ణించినప్పటికీ, కన్నూర్లోని సుదీర్ఘ హింసా చరిత్ర చాలా సంక్లిష్టమైన, తీవ్రంగా ధ్రువీకృతమైన వాస్తవికతను ఆవిష్కరిస్తుంది. దశాబ్దాలుగా, కేరళలోని ఈ ఉత్తర జిల్లా రాజకీయ హత్యలు, భావజాల ఘర్షణలు, ప్రతీకార దాడుల పునరావృత చక్రాలకు సాక్ష్యంగా నిలిచాయి. ఇవి దాని సామాజిక-రాజకీయ స్వరూపాన్ని తీర్చిదిద్దాయి.
రాజకీయంగా ఒక వర్గానికి చెందిన మీడియా వ్యక్తులు, అజ్ఞానులు అసహనం, వాక్ స్వాతంత్య్రం గురించి పదేపదే ప్రస్తావిస్తూ, సీపీఎం-ఆర్ఎస్ఎస్ ఘర్షణల కారణంగా కేరళ తన శాంతియుత వాతావరణాన్ని కోల్పోవడానికి కారణాన్ని వివరించ డానికి ప్రయత్నిస్తారు. అసలు వాస్తవ ప్రదర్శన అసంపూర్ణంగా లేదా వక్రీకరించి ఉంటుంది. అయితే, వాస్తవం ఏమిటి? నిజంగా సీపీఎం-ఆర్ఎస్ఎస్ ఘర్షణలు ఉన్నాయా? లేక అవి తమ ‘రాజకీయ శత్రువుల’పై సీపీఎం ప్రదర్శిస్తున్న భయోత్పాతం, హింసాకాండనా? కవ్యనిస్టులు, అంటే ఆధునిక పరిభాషలో మార్క్సిస్టులు, ఇతర సిద్ధాంతాలకు ఎల్లప్పుడూ తీవ్ర వ్యతిరేకులు. ఇది అందరికీ తెలిసిన విషయమే. గత శతాబ్దపు రెండవ దశాబ్దంలో రష్యాలో జరిగిన అక్టోబర్ విప్లవం నుండి ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఇదే అనుభవం కొనసాగుతోంది. మార్క్సిజం వ•ల సూత్రమైన ‘శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం’, కవ్యనిస్ట్ పార్టీ నిరంకుశ పాలనను సమర్థిస్తుంది. ఈ నిరంకుశ ఉత్సాహం, కవ్య నిస్టులు ఎక్కడ ఉన్నా వారి మనస్తత్వంలో అసహనా నికి, ద్వేషానికి దారితీస్తుంది. వారికి అధికారం లభించిన ప్రతిచోటా పరిస్థితి మరింత దారుణంగా, తీవ్రంగా ఉంటుంది. కేరళలో మనం ఏ రాజకీయ ఘర్షణను చూసినా, అందులో ఒక పక్షంలో సీపీఎం ఒక సాధారణ కారకంగా ఉంటుంది. అది సీపీఎం వర్సెస్ కాంగ్రెస్, సీపీఎం వర్సెస్ ఆర్ఎస్ఎస్, సీపీఎం వర్సెస్ బీజేపీ, సీపీఎం వర్సెస్ కేరళ కాంగ్రెస్, సీపీఎం వర్సెస్ సీపీఐ, ఇంకా కొన్నిసార్లు సీపీఎంలోని ఒక వర్గానికి వర్సెస్ మరో వర్గానికి మధ్య కూడా జరగవచ్చు. ఇది ఇతర భావజాల సవ•హాలు ,వాటి సిద్ధాంతాల పట్ల సీపీఎంకు ఉన్న అసహనాన్ని నిరూపిస్తుంది.
సీపీఎం రెచ్చగొట్టిన ఈ హింసాత్మక గందర గోళంలో ఆర్ఎస్ఎస్, దాని అనుబంధ సంస్థలు అత్యంత తీవ్రంగా ప్రభావితమైన భావజాల సవ•హాలుగా ఉన్నాయి. ఈ ‘హత్య రాజకీయాల’ చరిత్ర 1940వ దశకంలోనే ప్రారంభమైంది. అంటే కేరళ రాజకీయ రంగంలో అవిభక్త కవ్యనిస్ట్ పార్టీ అధికారాన్ని రుచి చూడక ముందే ఆరంభమైంది. ఆర్ఎస్ఎస్పై అవిభక్త సీపీఐ జరిపిన మొదటి ముఖ్యమైన భౌతిక దాడి 1948లో తిరువనంత పురంలో జరిగింది. ఇది ముఖ్యమైనది. ఎందుకంటే ఆ దాడి అప్పటి ఆర్ఎస్ఎస్ సర్సంఘచాలక్ ఎం.ఎస్.గోల్వాల్కర్ (గురూజీగా ప్రసిద్ధి చెందిన వారు) ప్రసంగిస్తున్న ఒక ఆర్ఎస్ఎస్ సాంఘీక్పై (శారీరక వ్యాయామాలపై దృష్టి సారించిన ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యక్రమం) జరిగింది. శ్రీ గురూజీ వేదికపై ఉండగా వారు సభపై దాడిచేశారు. సీనియర్ ఆర్ఎస్ఎస్ స్వయంసేవక్ పి. పరమేశ్వరన్ ముఖ్య శిక్షక్గా (ప్రధాన బోధకుడు) ఉన్నారు. స్వయంసేవకులు తగిన విధంగా ఎదురుదాడి చేశారు. ఒక విద్యార్థి నాయకుడి నేతృత్వంలోని యువ మార్క్సిస్టులు అక్కడి నుండి పారిపోయారు. కార్యక్రమం కొనసాగింది. ఏమీ జరగనట్లుగా గురూజీ ప్రసంగించారు. ఆయన తాను ప్రత్యక్షంగా చూసిన సంఘటన గురించి కనీసం ప్రస్తావించలేదు. 1952లో అలప్పుళలో గురూజీ ప్రసంగించవలసి ఉన్న అలాంటి ఒక సభలోనే సీపీఐ మరో పెద్ద దాడి చేసింది. ఇక్కడ కూడా సంఘటనల క్రమం పునరా వృతమైంది. ఆ హింసాత్మక దాడిపై పెద్దగా చర్చ జరగకుండానే కార్యక్రమం కొనసాగింది.
సీపీఎం – హింసా సంస్కృతి
దాదాపు ఒక దశాబ్దం పాటు నిశ్శబ్దం తర్వాత, 1964లో సీపీఐలో నిలువుగా చీలిక ఏర్పడింది. సీపీఐ ఆర్ఎస్ఎస్ స్వయంసేవకులపై శారీరకంగా దాడి చేయకుండా సంయమనం పాటించినప్పటికీ, మరో వర్గమైన సీపీఎం, కొన్ని సంవత్సరాల ప్రశాంతత తర్వాత మళ్లీ హింసాత్మక మార్గాన్ని అనుసరించింది. ఆర్ఎస్ఎస్పై సిపిఎం జరిపిన తదుపరి ప్రధాన దాడి జనవరి 1969లో, త్రిస్సూర్ లోని శ్రీ కేరళ వర్మ కళాశాల సమీపంలో జరిగింది. కళాశాల యాజమాన్యం స్వామి చిన్మయానందజీని ఉపన్యాసం ఇవ్వడానికి ఆహ్వానించింది. కానీ, ఎస్ఎఫ్ఐకి పూర్వగామి అయిన కేరళ స్టూడెంట్స్ ఫెడరేషన్ (కేఎస్ఎఫ్), ఆ ప్రాంతంలోని తమ సీపీఎం నాయకులతో కలిసి స్వామిజీని అవమానించడానికి, శారీరకంగా దాడి చేయడానికి అన్ని రకాల నీచమైన కుతంత్రాలను ప్రయోగించారు. స్వామిజీపై ఎలాంటి శారీరక దాడి జరగకుండా ఉండేందుకు ఏబీవీపీ విద్యార్థులు స్వామిజీని చుట్టుముట్టి, ఆయనకు రక్షణగా నిలిచి, ఆ ప్రదేశాన్ని సురక్షితంగా విడిచి వెళ్ళడానికి కారు వద్దకు తీసుకువెళ్లారు. మరుసటి రోజు, స్వామీజీపై దాడి చేయడానికి సీపీఎం చేసిన ప్రయత్నానికి వ్యతిరేకంగా ఏబీవీపీ నిరసన ర్యాలీ నిర్వహించినప్పుడు, సీపీఎం గూండాలు ఏబీవీపీ విద్యార్థులపై దాడి చేశారు. దాని ఫలితంగా భీకర మైన వీధి పోరాటం జరిగింది. బహుశా రాష్ట్రంలో ఆ తరహా పోరాటం అదే మొదటిది కావచ్చు. ఆ తర్వాత, దాదాపు ప్రతి సంవత్సరం, కేఎస్ఎఫ్, ఆపై ఎస్ఎఫ్ఐ కార్యకర్తలు, బయట నుంచి వచ్చిన సీపీఎం మనుషుల సహాయంతో కళాశాలలో ఏబీవీపీ కార్యకర్తలపై దాడి చేశారు. 1969లో, స్థానిక కార్యకర్తలు, ప్రస్తుతం పొలిట్బ్యూరో (పీబీ) సభ్యు లుగా, మాజీ, ప్రస్తుత రాష్ట్ర కార్యదర్శులుగా ఉన్న పినరీ విజయన్, కొడియేరి బాలకృష్ణన్ల నాయకత్వంలో, తలస్సేరిలో మిఠాయిల తయారీ దారుడైన ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్త వడక్కల్ రామకృష్ణన్ను హత్య చేశారని ఆరోపణలు ఉన్నాయి. ఒక నెల తర్వాత, వారు కొట్టాయం జిల్లా లోని పొంకున్నంలో ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్త శ్రీధరన్ నాయర్ను హత్య చేశారు. అదే సంవత్సరం, పాలక్కాడ్లో ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్త రామకృష్ణన్ హత్యకు గురయ్యారు. సీనియర్ ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్త, మాజీ ప్రచారక్ వెలియతునాడు చంద్రన్, 1970 జనవరి 11న ఎర్నాకులం జిల్లాలోని పారూర్లో జరిగిన సీపీఎం దాడిలో తదుపరి బాధితుడు అయ్యారు. 1973లో త్రిస్సూర్ జిల్లాలోని నల్లెంకరలో మండల్ కార్యవాహ శంకరనారాయణన్ హత్యకు గురయ్యారు. 1974లో, సీపీఎం కార్యకర్తలు కొచ్చిలో ఆర్ఎస్ఎస్ మండల్ కార్యవాహ సుధీంద్రన్ను హత్య చేశారు.
ఎమర్జెన్సీ తర్వాత కొత్త అధ్యాయం
ఎమర్జెన్సీ కాలంలోని పరిణామాలు హత్యల రాజకీయాలలో ఒక కొత్త అధ్యాయాన్ని తెరిచాయి. పైన పేర్కొన్న దాడులు ఆర్ఎస్ఎస్, దాని అనుబంధ సంస్థలకు తీవ్రమైనవే అయినప్పటికీ, ఎమర్జెన్సీ ఎత్తివేసిన తర్వాత 1978లో సంఘ కార్యకర్తలపై హత్యాకాండను సీపీఎం తమకు అలవాటైన విషయంగా భావించింది. ఎమర్జెన్సీ సమయంలో, కేరళలో నిరంకుశ, వంశపారంపర్య పాలనకు వ్యతిరేకంగా పోరాటాన్ని కేవలం ఆర్ఎస్ఎస్, దాని అనుబంధ సంస్థలు మాత్రమే కొనసాగించాయి. సహజం గానే, యువ, సాహసోపేత మైన సీపీఎం కార్యకర్తలు నిరాశకు గురయ్యారు. ఎమర్జెన్సీపై పార్టీ నాయకత్వం తీసుకున్న రాజీ వైఖరిని వారు అంగీకరించలేకపోయారు. కవ్యనిస్టు నాయకులు ఎలాంటి ప్రభుత్వ వ్యతిరేక వైఖరిని తీసుకోవడానికి సిద్ధంగా లేనప్పటికీ, ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్తలు పోస్టర్ ప్రచారాలు, కరపత్రాల పంపిణీ వంటివి చేపట్టారు. వేలాది మంది ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్తలు సత్యాగ్రహం చేసి, అరెస్టులను ఎదిరించి, అమానుషమైన పోలీసు హింసను అనుభవించారు. అప్పుడప్పుడు ‘విప్లవం’ అనే డొల్ల ప్రసంగాలను వింటున్న కవ్యనిస్టు మద్దతుదారులు చాలామంది ఉండేవారు. ఫలితంగా, ఆ సిపిఎం కార్యకర్తలలో చాలామంది ఎమర్జెన్సీ సమయంలో ఆర్ఎస్ఎస్ రహస్య కార్యకలాపాలలో చేరారు. ఎమర్జెన్సీ తర్వాత వారు చురుకైన ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్తలుగా మారారు. ఈ దృగ్విషయం కన్నూర్, అలప్పుజ, తీర ప్రాంత త్రిస్సూర్ వంటి సిపిఎం కంచుకోట ప్రాంతాలలో మరింత స్పష్టంగా కనిపించింది. కార్యకర్తల ఈ వలస సిపిఎంకు చివరి దెబ్బగా మారింది.
ఆర్ఎస్ఎస్లో చేరిన తమ మాజీ సహచరులను హత్య చేయడమే ఈ వలసలకు అడ్డుకట్ట వేయడానికి ఉత్తమ మార్గమని సీపీఎం నాయకత్వం భావించింది. 1978 సెప్టెంబరులో, వారు కన్నూర్ జిల్లాలోని తలస్సేరిలో పనుంద శాఖకు చెందిన యువ కళాశాల విద్యార్థి, ముఖ్యశిక్షక్ చంద్రన్ను హత్య చేసి ఈ దాడులను ప్రారంభించారు. గమనించదగ్గ విషయం ఏమిటంటే, ఆయన తండ్రి సీపీఎం స్థానిక కమిటీ సభ్యుడు. ఆ తర్వాత, తలస్సేరి తాలూకాలో వరుస హత్యలు జరిగాయి. ఆర్ఎస్ఎస్ అమరవీరులలో చాలామంది మాజీ సిపిఎం సభ్యులు లేదా, కనీసం, సీపీఎం సభ్యుల కుటుంబసభ్యులు. ఆర్ఎస్ఎస్ ఎదుగుదలను అణచివేయడానికి కత్తులు, ఖడ్గాలు సరిపోవని భావించినప్పుడు, వారు బాంబుల తయారీని ప్రారంభించారు. 1978 నుండి, తలస్సేరిలోనే అనేక మంది ఆర్ఎస్ఎస్ కార్యకర్తలు హత్యకు గురయ్యారు. వారిలో అత్యంత ప్రముఖులు: ఆర్ఎస్ఎస్ ఖండ్ కార్యవాహ కరింబిల్ సతీశన్ (1981), బిజెపి కన్నూర్ జిల్లా కార్యదర్శి పన్నీనూర్ చంద్రన్ (1986), కన్నూర్ జిల్లా శారీరిక్ ప్రముఖ్ మనోజ్ (2014). 1984లో, కన్నూర్ జిల్లా సహ కార్యవాహ సదానందన్ మాస్టర్ రెండు కాళ్లను మోకాళ్ల కింద నరికేశారు.
ఆర్ఎస్ఎస్ శాంతి ప్రయత్నాలు
ముఖ్యంగా, ఈ ప్రమాదకరమైన హత్యా రాజకీయాలకు ముగింపు పలికే మార్గాలను కనుగొన డానికి ఆర్ఎస్ఎస్ సంసిద్ధతను వ్యక్తం చేసింది. గతంలో సంఘ ఈ దిశగా అనేక గంభీరమైన చర్యలు చేపట్టింది. అవి సీపీఎం ఫాసిస్ట్ హత్యారాజకీయాలు ఉచ్ఛస్థితిలో ఉన్న రోజులు. కేరళ వీధుల్లో అమాయక సంఘ కార్యకర్తల రక్తం చిందింది. ఈ విషయంలో సంఘ నాయకులు సీనియర్ సీపీఎం నాయకులతో సంప్రదింపులు జరపాలని ఆలోచించారు. పరమేశ్వరన్ ఆర్ఎస్ఎస్ కేరళ ప్రాంత ప్రచారక్ కె.భాస్కరరావును సంప్రదించారు. దానికి అనుగుణంగా, పరమేశ్వరన్ ఢిల్లీలో సీపీఎం ప్రధాన కార్యదర్శిగా ఉన్న ఈఎంఎస్ నంబూద్రిపాద్ (ఈఎంఎస్)కు ఒక లేఖ రాశారు. ఈఎంఎస్ ఆయనకు సానుకూల ధోరణితో సమాధానమిచ్చారు.
1999 నవంబర్ 29 లేదా 30 తేదీలలో, కొచ్చి లోని జస్టిస్ వి.ఆర్.కృష్ణఅయ్యర్ నివాసంలో ఒక సమావేశం జరిగింది. ఆర్ఎస్ఎస్ దీనిలో భాగం కాదు! సీపీఎం జరిపిన హింసకు ఆర్ఎస్ఎస్ (మీడియా సాంకేతికంగా బిజెపి అని అంటుంది) ప్రధాన బాధితురాలైనప్పటికీ, ఆ సమావేశంలో పాల్గొన్నవారు కాంగ్రెస్, సీపీఎం, సీపీఐ! వారు తలస్సేరిలో శాంతిని కాపాడాలని నిర్ణయించారు. మరుసటి రోజే భారతీయ జనతా యువ మోర్చా రాష్ట్ర ఉపాధ్యక్షుడు జయకృష్ణన్ మాస్టర్ తన 6వ తరగతి విద్యార్థుల కళ్లెదుటే దారుణంగా హత్యకు గురయ్యారు!
మనం ఆర్ఎస్ఎస్-సీపీఎం చర్చలను పరిశీ లిస్తే, ఒక విషయం సుస్పష్టం: ఆర్ఎస్ఎస్ చొరవ తీసుకుంది. అందువల్ల, కేరళలో రాజకీయ హింసను ఎవరు ప్రేరేపిస్తున్నారు, దానిని నివారించడానికి ఎవరు తమ శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తున్నారు అనే దానిపై ఎలాంటి చర్చకు తావు లేదు.
ఇటీవల, ఈ ప్రమాదకరమైన ఆటలో ఒక కొత్త మలుపు చోటుచేసుకుంది. కన్నూర్లో ముస్లిం లీగ్ కార్యకర్త అరియిల్ శుక్కూర్, మరో ముస్లిం కార్యకర్త ఫైసల్ హత్యకు గురయ్యారు. ఈ విషయంలో సీపీఎం ఆర్ఎస్ఎస్ను లక్ష్యంగా చేసుకున్నప్పటికీ, రెండు కేసుల్లోనూ జరిగిన విచారణలు సీపీఎం కార్యకర్తలనే దోషులుగా తేల్చాయి. ఇప్పుడు కవ్యనిస్టులు కూడా తమ కార్యకర్తల ప్రత్యక్ష ప్రమేయాన్ని తప్పించి, దానికి బదులుగా వృత్తిపరమైన హంతకులను నియమించు కుంటున్నారు. రాష్ట్రంలోని ఇస్లామిస్టులతో పరోక్ష పొత్తు ద్వారా మతతత్వ రంగు పులిమే ధోరణి ఉంది. ఈ ధోరణి కొనసాగడమే ‘దేవభూమి’కి అత్యంత తీవ్రమైన ముప్పు కావచ్చు.
టి. సతీశన్, గణేష్ రాధాకృష్ణన్
(ఆర్గనైజర్ నుంచి)
About Author
